مدیراما

دانشنامه مدیریت

تاب آوری طی تحقیقات ۳ دهه گذشته علوم اجتماعی به مثابه یک پدیده ی چند بعدی شناخته شده است که در بافت های مختلف اجتماعی و درونی متفاوت هستند. در تحقیقات گذشته، تاب آوری بر متغیرهایی مثل توانایی بیمار، پنهان سازی احتمال خطر و عوامل آسیب پذیر تأکید شده است. تاب آوری پدیده ای است که از پاسخ های انطباقی طبیعی انسان حاصل می شود و علی رغم رویارویی فرد با تهدیدهای جدی، وی را در دستیابی به موفقیت و غلبه بر تهدیدها توانمند می سازد. تاب آوری صرف مقاومت منفعل در برابر آسیب ها یا شرایط تهدید کننده نیست؛ بلکه، فرد تاب آور مشارکت کننده ی فعال و سازنده ی محیط اطراف خود است. تاب آوری قابلیّت فرد در برابر برقراری تعادل زیستی –روانی- معنوی در مقابل شرایط مخاطره آمیز است.

به عبارت دیگر می توان گفت تاب آوری یا توانایی سازگاری مثبت با مصیبت و آسیب، یک موضوع روانشناختی است که در ارتباط با پاسخ فرد به سرطان، تنش آسیب زا و موقعیت های مشکل آفرین زندگی بررسی شده است. بعضی دیدگاه ها تاب آوری را به عنوان پاسخ به یک واقعه خاص و بعضی دیگر آن را به عنوان یک سبک مقابله ای پایدار در نظر می گیرند.

همچنین تاب ­آوری به فرایند پویای انطباق مثبت با تجربه­ های تلخ و ناگوار اطلاق می ­شود. در ادبیات روان­شناختی واژه تاب­ آوری مترادف دانش واژه­ های زیر است که عبارت هستند از هوش هیجانی کلمن، یادگیری خوش ­بینی سلیگمن، خودیاری شخصی فریدمن، احساس به هم پیوستگی آنتونوسکی، احساس معنای فرانکل، کامیابی سیبرت و تری­ونت، یادگیری کاردانی روز نهان و خود باوری راجرز.

تاب آوری

تاب ­آوری ظرفیت افراد برای سالم ماندن

تاب ­آوری، «مقاومت در برابر فشار روانی» یا «رشد پس ضربه ­ای» نیز نامیده شده است. در امتداد یک پیوستار با درجات متفاوت از مقاومت در برابر آسیب­ های روان­شناختی قرار می ­گیرد. تاب ­آوری بر حسب این تعریف، فراتر از جان سالم به در بردن از فشارهای روانی و ناملایمات زندگی است. و با رشد مثبت، انطباق ­پذیری و رسیدن به سطحی از تعادل پس از به وجود آمدن اختلال در وضعیت تعادلی پیشین مطابقت می­ کند. بنـابراین، تاب­ آوری به انطباق موفقی گفته می­ شود که در آوردگاه مصائب و فشارهای روانی توان کاه و ناتوان­ ساز آشکار می­ شود. این تعریف از تاب ­آوری، بیان­ کننده کنش­ وری و پویایی سازه­ای است که مستلزم تعامل پیچیده بین عوامل خطرساز و محافظت کننده است. تاب ­آوری ظرفیت افراد برای سالم ماندن و مقاومت در برابر شرایط سخت و فشارزا است. برای برخی از افراد فشار روانی و شرایط ناگوار باعث بروز احساس درماندگی و تسلیم شدن در برابر شرایط می ­شود. ولی در برخی دیگر توانایی حل مسأله، چالش طلبی، یادگیری و رشد ایجاد می­ کند. اگر چه تاب ­آوری یک ویژگی شخصی و تا حدود دیگری نیز نتیجه تجربه­ های محیطی افراد است، ولی انسان­ ها قربانی محیط یا وراثت خود نیستند. افراد می ­توانند تحت آموزش قرار گیرند تا ظرفیت تاب ­آوری خود را به­ وسیله آموختن برخی مهارت­ ها افزایش دهند.

مدیراما جهت دستیابی بهتر به مطالب مرتبط (مبانی نظری، مقاله بیس، پرسشنامه و پک مقالات) در زمینه «تاب آوری» و همچنین تدوین پایان نامه و پروپزال در این زمینه پاسخگوی درخواست شماست. شما می توانید درخواست خود را در فرم تماس با ما ثبت نمائید.

 

 

 


ارسال دیدگاه
(الزامی) (الزامی)